ค่าวม่วนๆ

สำหรับนำเสนอเรื่องราวหรือกิจกรรมต่างๆของหมู่เฮา

ค่าวม่วนๆ

โพสต์โดย ป๋าชาย » 30 ก.ย. 2008, 21:18

ค่าวบ่าวเฒ่าสาวเมิน

"ลมหนาวโจยมา อุราแต้ไซ้ร บ่มีไผ๋ใกล้ ได้หวังเลยหนา
หนาวเย็นแต้นั้น อกสั่นผวา บ่มีไผ๋มา เป๋นคู่เคียงข้าง
ผ่านไปก๋ายมา เหมือนนาโล่งกว้าง เขาบ่สนใจ๋ ไปซ้ำ
เหมือนข้าวต้าวหล่น หมองหม่นเจ้นล้ำ หัวใจ๋บิ่นบ้าง เมินนาน
หลีกหนีบ่ป้น คำคนอู้ถาม ผ้องหาเลิกยาม เตรียมมาไว้ใกล้
ผ้องเตรียมชุดดา สรรหามาไว้ บังคับกั๋นไป แต้ล้ำ
ผ้องเสาะคาถา เตรียมมาหื้อซ้ำ เป่าไปค่ำเช้า งายแลง
หัดเอาไว้เตอะ ตึงบ่กิ๋นแหนง คาถาเปิ้นแฮง จ้วยแต่งกำอู้
ทุกบททุกต๋อน ตึงบ่หลิ่งหลู้ ท่องจ๋ำได้ดี ต๋ามนั้น
เช้าตื่นขึ้นมา สีผึ้งมาฝั๊น จักว่าเฮาพร้อม ไปตาม
เจอะน้องคำน้อย ฟั้งจ๊อยเอิ้นถาม ตั๋วน้องคนงาม ไปไหนมาเจ้า
เหมือนฟ้ากับฝน จะหล่นมาเข้า วิ่งหนีเฮาไป บ่ตั๊ก
เจอน้องปราณี ยินดีลองทัก หวัดดีตอนเช้า คนงาม
เปิ้นว่าอ้ายนี้ บ่ดีมาขวาง ถนนหนตาง เป๋นของจาวบ้าน
หลีกหนีไปเตอะ อ้ายบ่าวหน้าป้าน ผ่อหาความงาม บ่พบ
ฟังกำเปิ้นจ๋า หยังมารัดทด อดเอาตังหน้า ยังมี
ตึงบ่ยอมก๊าน สาวหน้อยสาวจี๋ คนงามคนดี ยังมีโลกกว้าง
มาแล้วพี่เหย เดินเลยเข้าใกล้ ขอลองฟั้งไป แต่งตั๊ก
จะเอ๋หวัดดี แม่สีดอกรัก คนงามของอ้าย มาเมิน
เปิ้นว่าฟังแล้ว อ้ายเหยน้องเขิน หันอ้ายมาเมิน อ้ายเป๋นบ่าวเฒ่า
กำอู้กำจ๋า หยังมาตรงเจ้า อ้อมไปสักหน้อย บ่ช้ำ
เขาคงหันเฮา เกิดมาเมินล้ำ เฒ่าจ๋นบ่ได้ ไข้มี
จริงจริงแล้วแต๊ เฮายังบ่หนี ยังอยากไข้มี คู่เรียงเคียงข้าง
บ่เกยสุขสม เหมือนลมพัดห้าง มีแต่แตกไป ใกล๋ล้ำ
แหงนผ่อฟ้าบน ดลหัวใจ๋จ๊ำ ความฮักจากนี้ ไปนา
สุดแล้วแต่ฟ้า เปิ้นจะเมตต๋า ขอกล่าวคำลา ก่อนแลนายเฮย"


โดยหน๋านหง้อน
สุขใดไหนเท่า การเข้าใจตัวเอง
ภาพประจำตัวสมาชิก
ป๋าชาย
 
โพสต์: 505
ลงทะเบียนเมื่อ: 29 ก.ย. 2008, 21:22
ที่อยู่: นาเบี้ย หมู่10 อ.เถิน จ.ลำปาง

โพสต์โดย ป๋าชาย » 30 ก.ย. 2008, 21:20

ค่าวหน้าหนาว...กับสาวเถิน

.....ลมหนาวปั๊ดมา แล้วหนาปี้น้อง บ่หมีคู่ป้อง คงต้องหนาวต๋าย
หากหนาวหัวอก นรกทางก๋าย เฮาตั๋วป้อจาย ปอจะทนได้
หนาวเหน็บนักหนา จ๋นปอเมื่อยไข้ ทนกิ๋นยาไป สะป๊ะ

เจ๊ามาก่อแควน หายไปพ่องละ พาราฯจ้วยได้ เนอนาย
แต่มายอมก๊าน บ่วางบ่หาย มาเสียเจิงจาย เพราะนายว่าอั้น
ตึงบ่เอ็นดู คนขาดคู่ฝั้น เหมือนป๋อเส้นเดียว ยากไร้

ไผ๋ตึงบ่กิ๋น ไผตึงบ่ไจ้ หาว่าบ่าวเฒ่า ทำเมิน
เอ็นดูพ่องเตอะ สาวสาวเมืองเถิน ล้อมแรด สบเติน บ่ดีเมินหน้า
บ้านเหล่า ต้าเมล์ สบคือ หนองห้า อุมลอง หนองเตา แม่เตี๊ยะ

นาเบี้ย นาโป่ง บ่ดีมาเยี๊ยะ ทิ้งขว้างหื้ออ้าย หมองมัว
สาวดอนไจยนั้น อ้ายหยังมากั๋ว กับสาวหนองบัว เกยหักอกข้า
แม่วะวังหิน ห้วยเกี๋ยงน้องหล้า สันหลวงนั้นนา เกยฮัก

ห้วยแก้ว ปากกอง เกยเอิ้นปากตั๊ก บอกฮักตั๋วข้า คำจาย
จะใดวันนี้ ปอบ่เดินก๋าย แม่ปะก่อดาย หายหมดหายเสี้ยง
คงต้องขอลา แม่ใบหน้าเกลี้ยง ไปต๋ามก๋ำเวร พี่น้อย

ขอปลดวางลง บ่าวเฒ่ามาจ๊อย อกตี้อัดอั้น มาเมิน
อ้ายบ่าวเมืองเถิน ปอเพียงเท่านี้ เต้าอี้เล่าสู่กั๋นฟังก่อนแลนายเฮย......



โดย สัญญา ณ นาเบี้ย
สุขใดไหนเท่า การเข้าใจตัวเอง
ภาพประจำตัวสมาชิก
ป๋าชาย
 
โพสต์: 505
ลงทะเบียนเมื่อ: 29 ก.ย. 2008, 21:22
ที่อยู่: นาเบี้ย หมู่10 อ.เถิน จ.ลำปาง

โพสต์โดย ป๋าชาย » 30 ก.ย. 2008, 21:21

ค่าว สาวงาม

...เมิ่อได้มาหัน อี่นายนาถน้อง ไคร่ถามไคร่ถ้อง น้องเป๋นลูกไผ
หยั๋งงามเลิศล้ำ เจ้าแว่นเงาใส ใคร่ต๋ายเป๋นไฮ ไปติดแจ่งผ้า
เสื้อผ้าทรงผม สมกับใบหน้า ต๋าคมกลมโต ยิ่งนัก

จายซัดต๋าหัน พลันก่อหลงฮัก งามเทียมเทียบได้ นางอินทร์
คิ้วก่อโก่งก้อม แวดวงต๋าสิน สองต๋าดำนิล ผิวพรรณผ่องแผ้ว
เนื้อตั๋วเรือนก๋าย บ่มีป้าวแป้ว สักเต้าฮอยแนว ขีดเล็บ

ยามเมื่อเดินก๋าย คอจายปอเคล็ด ย้อนเหลียวผ่อเจ้า คนงาม
ตึงงามเลิศล้ำ ลือโลกตึงสาม เกิ๋นกว่าถ้อยความ พรรณนาได้
จายหนุ่มตึงหลาย บ้านเหนือบ้านใต้ หลงฮักทรามวัย พรั่งพร้อม

ขึ้นไปแอ่วหา หลังคาปอก๊อม ย้อนมัวเมาเจ้า ทรามวัย
ตึงงามแต๊แต๊ เลิศเลอเหนือไผ อู้จ๋ากำใด เสียงใสอย่างแก้ว
ป๋านเสียงสวรรค์ ม่วนงันผ่องแผ้ว แนวหมู่คนธรร ขับร้อง

จายขอติดต๋าม คนงามอี่น้อง หากบุญเฮาได้ ทำมา
ไหว้วานเทพไท้ ทั่วไทยทิศษา บุพเพนำปา มาเป๋นกู้สร้าง
หากแม้นสมหวัง เหมือนดังตี้อ้าง จะฮักนางเดียว แต๊ตั๊ก

ขอจบค่าวซอ หย้างปอขอพัก มิตรฮักแฟนค่าว คนดี
สุดเสี้ยงเพียงนี้ เต้าอี้เล่าสู่กั๋นฟัง ก่อนแลนายเฮย..........


มอบหื้อสาวงามเมืองเถินทุกๆท่านครับ
(ดัดแปลงมาจากมิตรค่าวท่านหนึ่ง จื้ออะหยั๋งจำบ่ได้แล้ว ขอสุมาตวยเน้อ)
จาก สัญญา ณ นาเบี้ย
สุขใดไหนเท่า การเข้าใจตัวเอง
ภาพประจำตัวสมาชิก
ป๋าชาย
 
โพสต์: 505
ลงทะเบียนเมื่อ: 29 ก.ย. 2008, 21:22
ที่อยู่: นาเบี้ย หมู่10 อ.เถิน จ.ลำปาง

โพสต์โดย ป๋าชาย » 30 ก.ย. 2008, 21:23

พอดีผมยังพอมีข็อมูลค่าวเก่าๆตี้ผมได้โพสไว้ก่อเลยถือโอ
กาส รวบรวมมาโพสไนที่นี้เพื่อทดแทนขู้มูลตี้หายไป

ค่าวหนาว อก

*****ยกมือไหว้สา บรรดาปี้น้อย จ่วยตอบกำถ้อย จ่วยไขกำขาน
กำค่าวบทนี้ ครูบาอาจ๋าร ญาติมิตรวงค์วาน เจินแต่งแต้มได้
บ่ว่าบ้านเหนือ กาว่าบ้านไต้ ก้อยขัดเกลาไป ปี้น้อง

ลมหนาวเจยมา อุราสะต๊อน บ่หมีกู้ซ่อน นอนอิง
เอาผ้าห่มไว้ เอาไฟมาผิง ยังหนาวแย็นคิง แตนกั๋นบ่ได้
เป๋นว่าหนาวใจ๋ เหลือเปิ้นเป๋นไข้ ห่มผ้าผิงไฟ ปอก๊าน

อดหนาวตึงวัน อกสั่นสะต๊าน กิ๋นหยังบ่ได้ ทนดู
มีไผผ่องจ๊า แม่ยอดผธู๋ ตี้จะเอ็นดู จ่วยห่มแตนผ้า
ไข้ได้ซักคน หน้ามลน้องหล้า นั่งภาวนา แต้ตั๊ก

ขอจบกำไข อู้ไปจ๊าดนัก ขอหย้างพักเจ้า คนดี
สุดเสี้ยงเพียงนี้ ตะอี้เล่าสู่กั๋นฟังก่อน แลนายเฮย.....
โดยสัญญา ณ นาเบี้ย
…………………………………………………………………

ค่าว บ่าวเฒ่าบ่าวเ คิ้น

มอบเป๋นพิเศษหื้อป๋าฮอย ของหมู่เฮาเน้อ

***มโนเนือง ใจ๋เหลืองเหี่ยวม้าน เป๋นบ่าวค้างบ้าน มันตึงทุกข์ใจ๋
อี่นายนาฏน้อง บ้านใกล้บ้านไกล๋ ปอบ่มาไจ บ่เหลียวผ่อหน้า
มาเป๋นดีขอย บ่าวแถ่วเก่งกล้า มีสาวล่นตวย นักล้ำ

ไปแอ่วทางใด สาวแป๋งหน้าง้ำ สะแกงข้างหื้อ ทำเมิน
ง่อมเหงาแท้นัก ทุกข์ใจ๋เหลือเกิ๋น บ่มีจำเริญ สาวบ่แวะเข้า
น้อยใจ๋แต๊นา บ่าวเคิ้นบ่าวเฒ่า สาวตึงบ่มา เอิ้นทัก

อ้ายก่อหล่อเหลา ซ้ำเงินก่อนัก สาวหยังบ่เข้า มาแซว
สู้ก๋านงานหนัก ไปไหนก็แผว บ่มีแหลวแตว หนักเอาเบาสู้
วอนสาวบ้านเฮา เข้ามาฟู่อู้ กับป๋าฮอยเฮา พ่องเตอะ

หื้อหายง่อมเหงา จะเผ้าเติกเมอะ อยู่แอมข้างกู้ตึงวัน
ถ้าสาวคนนั้น สะหลดสะหลำ แวะหาอ้ายกำ มาเป๋นคู่ฝั้น
จะฮักตั๋วนาย บ่มีขีดขั้น ฮักน้องคนเดียว แท้ทัก

ขอจบวางลง บ่าวเคิ้นจ่มนัก ขอหื้อท่านได้ รุ่งเรือง
มโนเนือง สุดเสี้ยงเพียงนี้ มอกอี้เล่าหื้อฟัง ก่อนแลนายเหย…..

(ค่าว บ่าวเฒ่าบ่าวเ คิ้น นี้ ดัดแปลงมาจากค่าวของมิตรค่าวท่านหนึ่งจำจื้อบ่ได้แล้ว ขอสุมาตวย มอบเป๋นพิเศษหื้อป๋าฮอย(จวบ)เน้อ
...................................................................................................
โดย สัญญา ณ นาเบี้ย
สุขใดไหนเท่า การเข้าใจตัวเอง
ภาพประจำตัวสมาชิก
ป๋าชาย
 
โพสต์: 505
ลงทะเบียนเมื่อ: 29 ก.ย. 2008, 21:22
ที่อยู่: นาเบี้ย หมู่10 อ.เถิน จ.ลำปาง

โพสต์โดย ป๋าชาย » 30 ก.ย. 2008, 22:32

ปี๋ใหม่ 2550
สองห้าห้าศูนย์ มั่งมูลตุ้นเต๊า สองห้าสี่เก้า ผ่านไปแล้วหนา
ตั๋วหมูปี๋ไก๊ บุญใหญ่รักษา ขอพรเทพา ทิศาเหนือไต้
ตังพระสยาม เทวาที่ไหว้ ต๋นคุ้มเมืองไทย แว่นฟ้า

ดอยสุเทพศรี คีรีสะง้า มงคลเด่นหล้า ระมิงค์
สารูปพุทธะ องค์พระสิหิงค์ ตั้งในเวียงพิงค์ เชียงใหม่อาจอ้าง
พระธาตุองค์หลวง แดนข่วงแก้วกว้าง นครลำปาง โยนก

ช่วยปัดเป่าภัย จั๋งไรย้ายยก หื้อตกนอกห้อง อาณา
ด้วยเดชเดชะ จ๋อมกษัตริย์ตร๋า องค์เอกราชา ภูมิพลเจ้า
ขอบุญไพศาล รัชก๋าลเก้า มาเป๋นร่มเงา เลิศล้น

ความทุกข์หมองเหงา ปี๋เก่าหื้อพ้น ปี๋ใหม่เริ่มต้น สิ่งดี
ม่วนงันจื้นจ๊อย บ่ถ่อยเคิงขี ความสุขมากมี แต่นี้ไปหน้า
เคราะห์ปี๋เดือนวัน ฉก๋รรณ์ตั๋วกล้า อุปาทว์นานา เคลื่อนคล้อย

ตั๋วข่มชะต๋า โทสาใหญ่น้อย อย่าติดแปดห้อย ก๋ายา
ลาภเกียรติเกิดพร้อม ยศย้อมศักดิ์ฐา ปี๋ใหม่เติงมา เบิกบานไจ้ไจ้
อยู่ม่วนกิ๋นหวาน สำราญเหนือใต้ ชนสยามไทย สุขนัก

สัพพะเงินทอง ไหลนองแต๊ตั๊ก บ่พักว่าอั้น หลั่งจู
ตังล้อเลื่อนรถ งามงดคันหรู เจ้านายอินดู เงินเดือนพลันขึ้น
บ่มีโศก๋า อุราเต๋มตื้น สุขจุวันคืน ค่ำเจ๊า

สองห้าห้าศูนย์ ไพบูลย์เที่ยงเต๊า บ่มัวหม่นเศร้า อันได
ปี้น้องชาวไทย สุขใจ๋นี้เล้า สองห้าสี่เก้า จ๋รจากไป แล้วนานายเหย........

เฒ่าค่าว บ่าวกะโลง
สุขใดไหนเท่า การเข้าใจตัวเอง
ภาพประจำตัวสมาชิก
ป๋าชาย
 
โพสต์: 505
ลงทะเบียนเมื่อ: 29 ก.ย. 2008, 21:22
ที่อยู่: นาเบี้ย หมู่10 อ.เถิน จ.ลำปาง

Re: ค่าวม่วนๆ

โพสต์โดย ป๋าชาย » 30 ก.ย. 2008, 22:32

ค่าวปี๋ใหม่ 2550(คนธรรพ์รำพัน)

"ฟ้างามสดใส ดวงใจ๋ผ่องแผ้ว ปีใหม่มาแล้ว น้องแก้วปี้เหย
ปี๋เก่าตุ๊กล้ำ บ่อยากเปิดเผย ในใจ๋บ่เกย ได้กล่าวคำอู้
มันตุ๊กสะปะ จ๋นบ่อยากสู้ ต้องเอากำครู จ้วยค้ำ
ตุ๊กเรื่องเงินทอง หมองหม่นเจ้นล้ำ หิหามาค้วย บ่ปอ
หนี้สินสร้างไว้ ต้องจ่ายแล้วหนอ ผัดผ่อนมาพอ ยืดแหมบ่ได้
จักหน้าดึงหลัง ทั้งเหนือและใต้ หัวอกภายใน ร่ำฮ้อน
ก๋าละเวลา ปามาทับซ้อน ทนสู้อยู่ได้ พอเพียง
สร้างเหตุขี้นแล้ว คงบ่ไปเถียง หนตางเข้าเวียง ขวากหนามอยู่ใกล้
เหตุก๋านนำพา หื้อมาต่ำใต้ คนเขาเล่าไส้ ใจ๋จ้ำ
เปื่อนฝุงคบหา เหมือนก๋าดำซ้ำ เปิ้งไหนบ่ได้ ผ่อมี
เสาะหาเปื่อนแต้ ยากนักอีหลี ถ้อยคำยินดี บ่มีหายเสี้ยง
ผ้องขายเรื่องเฮา จ๋นปอหม่นเหมี้ยง จื่อเสียงสร้างไว้ ซอกซ๊า
ความนอกความใน อย่าได้ไปล้ำ เรื่องราวเปิ้นสร้าง สมมา
เก็บเอาไว้เต๊อะ เรื่องตี้เสียหนา หากเอ่ยวาจา เรียกคืนบ่ได้
ฮู้เรื่องบ้านเหนือ ผดถึงบ้านใต้ บ้านก๋างใส่ไฟ เสริมซ้ำ
ตุ๊กแหมเรื่องหนา ใกล้ต๋าเจ้นล้ำ คนฮักอยู่ข้าง แฮมคิง
บ่มีแต้เล้า หื้อเฮาได้หิง ลมหนาวผัดพิง หาไฟบ่ได้
ความดีตี้ทำ ตึงบ่เข้าใกล้ ได้แต่เรื่องราว ตุ๊กฮ้อน
อันตี้น่าชม เปิ้นอมไว้ซ้อน ตี้เสียหน้อยย้อน พ่นมา
อดเอาแต๊แต๊ ตึงบ่กล่าวจ๋า เงียบเสียเวลา พัดพาหายได้
สุกสุกดิบดิบ เป๋นดีไค่ให้ อดทนกั๋นไป กล่าวจี้
ตุ๊กแหมหนึ่งมา ปบพาในนี้ คือเรื่องคนชี้ ชิงชัง
เกิดเมืองไทยแล้ว จะใดลืมหลัง โก๋งกิ๋นกั๋นจัง บ้านเมืองป่นปี้
ทรัพย์สินเงินทอง หามาเต้าอี้ ต๋ายไปบ่มี ไผ๋ก้ำ
ได้เต้าเหรียญบาท ใส่ปากเขียวจ๊ำ หามายากใบ้ เมินมา
จะมีแค่นั้น คือคำเล่าจ๋า ว่าคนนี้นา หมาชิงเกิดได้
คดโก๋งแผ่นดิน จ๋นปอหม่นไหม้ ต๋ายแล้วขอไป นรก
ผ้องอยู่เมืองไทย ยังไปหยิบยก เรื่องราวกล่าวอ้าง หลอกลวง
แยกแผ่นดินนั้น เอาไปบวงสรวง เทวาทั้งปวง คงจะร่ำให้
ปู่ย่าต๋ายาย ตึงเหนือและใต้ สายเลือดสืบมา อย่าล๊ะ
เจื้อกำคนลวง สรรหาสะป๊ะ เพื่อประโยชน์สร้าง แก่ตน
คนจำพวกนี้ บ่มีเหตุผล เพราะเขาอับจน สมองกึดสร้าง
คอยแต่ทำลาย กึดหมายอวดอ้าง เป๋นดีสมเพชร เจ้นล้ำ
2549 ความเศร้าชอกช้ำ พัดไปหื้อพ้น เฮานา
ปี๋ใหม่มาแล้ว ผ่องแผ้วเตอะหนา ขอกล่าวคำลา กับความหม่นไหม้
อันไหนตี้ดี ขอเก็บมาใกล้ อันตี้เป๋นไฟ หื้อป๊น
สะปะโรคา พยาธิล้น อย่าได้มาใกล้ หายไป
สุขสมแต้เล้า ม่วนงันหัวใจ๋ ผ่อไปตางได สดใสผ่องแพ้ว
ลาบยศเงินตรา ไหลมาแหวนแก้ว ทองคำส่องแวว ปะเลอะ
สุขสมใจ๋ปอง ความหมองเลอะเทอะ เปอะเปื้อนหมดเสี้ยง ไปเทิอญ
จ่มก่อมาเมิน ขอเจิญกำอู้ เล่าสู่ปอหื้อฟัง ก่อนแลนายเฮย

โดย หน๋านหง้อน
ปล.กำไหนตี้บ่สุภาพขอสุมาตวยเน้อครับ แต่งไปต๋ามอารมณ์พาไป
สุขใดไหนเท่า การเข้าใจตัวเอง
ภาพประจำตัวสมาชิก
ป๋าชาย
 
โพสต์: 505
ลงทะเบียนเมื่อ: 29 ก.ย. 2008, 21:22
ที่อยู่: นาเบี้ย หมู่10 อ.เถิน จ.ลำปาง

Re: ค่าวม่วนๆ

โพสต์โดย ป๋าชาย » 30 ก.ย. 2008, 22:34

คารมคำคมค่าว ม่วนดีครับอ้ายหนานหง้อน ถ้ามีค่าวดีๆก่ ขอเชิญไปโพสต์ไว้ที่เวบค่าวได้เน้อครับ
มิตรค่าวถ้าอ่านแหมนักครับ

ตอบโดย : เฒ่าค่าว บ่าวกะโลง

นานๆทีได้ระบายความอึดอัดผ้องก่รู้สึกดีเหมือนกั๋นครับ ว่าจะเอาไปฮอมเวปค่าว
แต่บ่สามารถล็อกอินโพจได้ครับ

ตอบโดย : หน๋านหง้อน
สุขใดไหนเท่า การเข้าใจตัวเอง
ภาพประจำตัวสมาชิก
ป๋าชาย
 
โพสต์: 505
ลงทะเบียนเมื่อ: 29 ก.ย. 2008, 21:22
ที่อยู่: นาเบี้ย หมู่10 อ.เถิน จ.ลำปาง

โพสต์โดย ป๋าชาย » 30 ก.ย. 2008, 22:35

อกม้าง

รอมถนัด อึดอัดอกม้าง ดวงจิตบิ่นบ้าง แหลวแหลกใจ๋ต๋น
หัวอกกีดกั๊บ แน่นทับสับสน กึ๊ดเติงหน้ามน แม่ปั๊บคำไต้
นึกถึงคนดี อ้ายนี้นั่งให้ โศรกเศร้าอาลัย หาน้อง

สูดลมหายใจ๋ บ่ได้ไคว่ต๊อง แม่คอตกปล้อง กล่าวลา
เป๋นก๋รรมไดนี้ มาตี๋จ๊ะต๋า จั๊กนำป๊บปา แล้วไยเสแสร้ง
กุศลบ่หนุน ดวงบุญบ่แถ้ง หื้อคู่คำแปง มิ่งมิตร

เรือนหอสถาน วิมานที่คิด มันปิดแล้วหั้น ปังลง
เกยหวังวาดไว้ ตั้งในเจตจ๋ง อยู่กับอนงค์ ร่วมสมสู่สร้าง
หวังจักเคียงหมอน แนบนอนแอมข้าง ขับกล่อมนวลนาง คู่ซ้อน

เป๋นไข้เมื่อยหนาว ผะผ่าวตุ๊กข์ร้อน บ่หื้อหลิ่งข้อน นารี
มาวันนี้นั้น เป๋นอันโศกี๋ย์ เอื้อนเอ่ยวาที น้ำต๋าย้อยหน้า
ระเวเหหน กั๋งวลเป้ศบ้า เอาเหล้าสุรา จ้วยย้อม

บ่มีของแกม กับแกล้มเคียงพร้อม มีแต่ขามป้อม แก่นมน
เกิดมาต่ำก๊อย ตกถ่อยอับจ๋น จ๋ำต้องอดทน ยอมรับความเศร้า
ตกต่ำนักแก แม้แต่กิ๋นเหล้า ของแกล้มจูเอา หน่วยไม้

ด้อยวาสนา อั๋ตต๋าตุ๊กข์ไร้ เมื่อตกต่ำไต้ ติดดิน
ไม้ใหญ่โค่นก๊าง เกิ๊ดขวางตางติ๋น มนุษย์บ่ยิน มีแต่ย่ำข้าม
ย่ำไปแล้วหนา ยังมาจ่มส้าม ว่าไม้พงราม เติกนั้น

ยามดวงจ๊ะต๋า ตกมาต่ำจั๊น มันเป๋นดั่งอั้น เนอนาย
ปะผ้าต๊วบนี้ ปอดียามขวาย จุจวบยามงาย เยี๊ยะหยังบ่ได้
กึ๊ดแล้วใจ๋หาย เสียดายแต๊ไบ้ ผละลุกหนีไป แต๊ตั๊ก

แม่ดวงจ๋อมขวัญ แก้มนวลไฝ่มัก ที่รักตั๋วอ้าย รอมแปง
ใจ๋จายนี้ไท้ บ่ใช่หินแข็ง ดั่งศิลาแลง ก๋ำแปงแก้วเจ้า
ฮู้จักหม่นหมอง โศรกต้องความเศร้า หัวอกจายเลา แตกม้าง

หยื้อไหนก่หวิด ติดไหนก่ว้าง เหมือนกั๋นค่างเถ้า หวิดเฟย
มีก้าตั๋วร้อง บ่มีตั๋วเหย เหมือนนกป้อเฮย จับเฟยไม้แห้ง
ตั๋วก๋รรมใดจา เข้ามาเสแสร้ง หนีบเก๊นเหลือแรง จายรับ

รือว่าราหู เข้าจูข่มทับ บังคับแม่นมั่น เป๋นไป
หื้อได้พรากน้อง แม่ห้องสายใจ๋ น้ำต๋าตกใน กั๊ดคั่งถั่งข้อน
บ่ได้กึ๊ดถึง คำนึงแต่งต้อน ว่าต้องอาวรณ์ ปู๋นนี้

บ่ช่างจักถอย กล๊าดกล๊อยหลีกลี้ หลบไปดั่งอี้ ตางได
บ่รู้จักเว้น เตียวเส้นตางไหน บ่มีที่ไป จุกเหงานั่งให้
เป๋นแก้วเป๋นแสง เงินแปงบาทไต้ บ่มีก้าได เท่าน้อง

ตั๋วอ้ายนี้นา ได้ก้านั่งร้อง ขอแม่คำหย้อง ปิ๊กคืน
อุปสรรคนี้ ยากตี้จักฝืน หมดสิ้นแรงยืน ขัดขืนต่อสู้
เกยได้จ๋ากั๋น วาดฝันกำอู้ กับศรีจุมปู น้องไท้

หื้อน้องพากเพียร เร่งเรียนเอาไว้ จ๋นน้องจบได้ ปริญญา
แล้วสองเฮานั้น ผูกหมั้นกั๋นหนา หาวันเวลา วิวาห์ร่วมห้อง
สุดแสนดีใจ๋ จักได้เกี่ยวข้อง ร่วมซ้อนบัวตอง น้องนี้

แต่แล้วตั๋วก๋รรม จั๊กนำบ่งจี๊ เหมือนมีดปาดจี้ ถูกเอ็น
เมื่อไก่เจ้าเล้า บ่เป๋นใจ๋เหน บ่ใช่ก๋รรมเวร กิ๋นชิ้นไก้ต้ม
น้ำอ้อยน้ำหวาน บ่มนานเป๋นส้ม พลาดหวังเจยจม ร่วมซ้อน

หลั่งเต๊อะน้ำต๋า โศก๋าสะต๊อน บ่ถ้าอืดอ้อน จ๊ำใน
ออกมาเต๊อะนี้ น้ำดีเนตรไส หื้อไหลออกไป อย่างสายน้ำกว้าง
เมื่อตั๋วกุศล บ่ดลจ้วยสร้าง ได้แต่วอนคราง ร่ำร้อง

ขอเอาน้ำต๋า ปู๋จาเต๊สต๊อง บนบานแห่งห้อง บุญปิง
ขอองค์เตปไท้ ต๋นใหญ่อสิง จ้วยนำอวนญิง มาอยู่ร่วมข้า
หากบ่ได้เคียง บุญเปียงน้องหล้า ขอองค์เตวา ส่งยู้

หื้อยอดคิงบาง ตั๋วนางรับรู้ ยังบทค่าวอู้ คำคม
เมื่อไดตั๋วน้อง แม่ปล้องแขนกล๋ม มาผ่อมาจม ยังเวบค่าวห้อง
ขอดลหัวใจ๋ คำใบลั่นปล้อง เปิดอ่านทำนอง ค่าวจ๊อย

อันว่าตั๋วจาย ได้หมายเรียงร้อย แต่งบทค่าวสร้อย ถึงนาง
รักนางแต๊นี้ บ่มีวันจ๋าง บ่มีเลือนลาง จากตั๋วน้องหน้อย
ถึงจักเกิดมา จ๊ะต๋าต่ำต้อย จะเฝ้ารอคอย น้องจั๊น

แม้นเวลาไหล เลื่อนไปแต๊นั้น คืนวันดั่งอั้น ล่องลอย
บ่ขอหลีกลี้ หลบหนีหนถอย จะมั่นดั่งดอย คู่กับดอกหญ้า
ผ่านไปกี่ปี๋ อ้ายนี้ก่ถ้า จ๋นบุพเพปา ไคว่ครบ

เมื่อไดยอดบุญ ก๊ำหนุนสมทบ จักพบร่วมสร้าง บัวออน
โศก๋าแต๊ตั๊ก อยากนักจักถอน ขอไหว้ขอวอน ธรณีเจ้า
จ้วยซับน้ำต๋า ของข้าหน่อเหน้า หื้อมันได้เบา จากตุ๊กข์

จายขอหลบตั๋ว เอาหัวมุ้นซุก เมามุกกับเหล้า สุรา
เอาเหล้าล้างเช็ด คราบเกล็ดน้ำต๋า ตี้ไหลออกมา บ่หยุดยั้งหั้น
ขอข้าระบาย ผ่อนคลายอัดอั้น แล้วเอาคืนวัน จ้วยก๊ำ

หวังว่าจักหาย สร่างมายจากจ๊ำ หื้อความเจ็บข้าม ผ่านไป
จักเอาค่าวนี้ กล่าวจี๊จากใจ๋ เขียนค่าวซอไย แตนกำเอ่ยอู้
เพราะว่าหัวใจ๋ หวั่นไหวหลิ่งหลู้ ตั๋วน้องบุญจู หลีกลี้

ขอจบกำจ๋า น้ำต๋าจายนี้ ไหลมาดั่งอี้ เนอนาย
จักขอลาไป สุดปล๋ายเท่าอี้ เท่านี้วาดวางลง ก่อนแลนายเหย.....................

โดย เฒ่าค่าว บ่าวกะโลง
สุขใดไหนเท่า การเข้าใจตัวเอง
ภาพประจำตัวสมาชิก
ป๋าชาย
 
โพสต์: 505
ลงทะเบียนเมื่อ: 29 ก.ย. 2008, 21:22
ที่อยู่: นาเบี้ย หมู่10 อ.เถิน จ.ลำปาง

โพสต์โดย ป๋าชาย » 30 ก.ย. 2008, 22:36

ความแตกต่างระหว่างยุค

สังคมไทย เปลี่ยนไปนักล้ำ จากหงายเป๋นคว้ำ ทำใจยากหนา
ทุกครอบครัวนี้ ต่างมีปัญหา แทบจ๋นปัญญา จะตวยตันเจ้า
แต่ก่อนออนหลัง ฟังจากคนเฒ่า อุ้ยหม่อนของเฮา เล่าไว้
เปิ้นเลี้ยงลูกหลาน กั๋นเอาไว้ไจ๊ ฝากผีฝากไข้ ทีลูน
พ่อแม่แก่ค๊าว ลูกเต้าอุดหนุน ทดแทนบุญคุณ ผู้บังเกิดเกล้า
ครอบครัวหนึ่งมี ลูกเป๋นแปดเก้า เปิ้นบ่เกยเอา ขว้างละ
เลี้ยงใหญ่กู่คน อดทนมานะ ค่อยยะค่อยสร้าง ฝ่าฟัน
ข้าวบดข้าวโอ๊ด บ่ฮู้จักกั๋น ใหญ่ได้ตึงวัน ย้อนข้าวกับกล้วย
ผ่าตากหลังคา มาม่ามใส่ถ้วย ป้อนลูกไปตวย ค่ำเจ๊า
นมผงนมหมี บ่มีแต๊เล่า เลี้ยงนมจากเต้า มารดา
ลูกก็อ้วนท้วน บ่มีปัญหา ได้สักขวบกา ก็ปิดนมได้
ข้าวน้ำพริกเกลื๋อ ตังเหนือตังไต้ หาเลี้ยงกั๋นไป อิ่มท้อง

ถ้าปี้มันมี หื้อปี้เลี้ยงน้อง อยู่ต๋ามหอห้อง เฮือนจาน
กั๋นใหญ่มาแล้ว จ่วยกั๋นเยียะก๋าร ต๋ามความชำนาญ ไผมันและเจ้า
อย่างลูกแม่ญิง ตักน้ำต๋ำข้าว เยียะก๋ารเบาเบา บ่ฮ้อน
ส่วนลูกป้อจาย ก๋ำไถแบกง้อน ไถดินเป๋นก้อน ตวยควาย
คนแต่ก่อนนั้น ไผมีลูกหลาย ก็จะสบาย ยามแก่ยามเฒ่า
เยียะก๋านบ่ไหว ก็ได้ลูกเต้า มาจ่วยแบ่งเบา ภาระ
ถึงลูกแต่งงาน ลงสร้างฐานะ ยังจะอยู่ใกล้ ตึงวัน
โดยแป๋งบ้านไว้ ในฮั้วเดียวกั๋น บ้านไผบ้านมัน ติดกั๋นเป็นถ้อย
บ้านลุ่มบ้านบน หลังใหญ่หลังน้อย จ่วยกั๋นผ่อกอย ข่วงคุ้ม
มีลูกมีหลาน เล่นกั๋นลุ้มลุ้ม จ่วยกั๋นหอบอุ้ม เลี้ยงดู
ญา-ติปี้น้อง บ่เป๋นศัตรู๋ พริกเกลื๋อหมากปู ขอกั๋นปั๋นหื้อ
เฮือนใหนมีก๋าน บ่ดักด้านดื้อ จ่วยกั๋นฮ่วมมือ พร้อมพรัก
ซึ่งต่างกั๋นไกล๋ กับสมัยนี้นัก จักสังเกตุได้ เลยนาย
ป่อแม่ยุคนี้ ฮักลูกเหลือหลาย เลี้ยงหื้อสบาย อย่างนายอย่างเจ้า
บ่จ่างเยียะหยัง ดังไฟหนึ้งข้าว ก๋านหนักก๋านเบา บ่ไจ๊
กับข้าวกับปล๋า แม่หาเตรียมไว้ ลูกตื่นก็ได้ กิ๋นเลย
เวียกก๋านบ่ฮู้ นั่งอยู่เฉยเฉย ขนมนมเนย อยากหยังก็ได้
ฮ้องกิ๋นเอาเลย บ่มีก็ไห้ แม่ก็ล่นไป เซาะซื้อ
ป่อแม่เยียะก๋าน กู่วันกู่มื้อ หาเงินส่งหื้อ ลูกเฮียน
เงินบ่ปอซื้อ เครื่องมือวาดเขียน กู้เขาหมุนเวียน มาหื้อลูกเต้า
ลูกจบปริญญา สบายอย่างเจ้า ได้ทำงานเบา แต๊ตั๊ก
ก็ปลีกตั๋วไป อยู่กับคนฮัก สร้างหลักใหม่กล้า หน้าบาน
ซื้อบ้านซื้อรถ สมบัติหลักฐาน ได้คู่แต่งงาน มีลูกมีเต้า
ป้อแม่ก็ยัง เยียะก๋ารเต๊าเฒ่า เพื่อจะบรรเทา ยากไร้
หวังลูกจะปั๋น เงินเดือนหื้อไจ๊ กลับหวังบ่ได้ มืดมัว
เพราะว่าลูกนั้น มันต่างสร้างตั๋ว และเลี้ยงครอบครัว ต่อไปวันหน้า
หันป้อแม่เป๋น ดังเช่นขี้ข้า เกิดหลานออกมา หื้อเลี้ยง
อย่าได้ไปหวัง เงินคำบาทเพี้ยง เป๋นค่ากล่อมเกลี้ยง เลี้ยงดู
สังคมยุคนี้ เป๋นดีอดสู ลูกบ่ก๊ำจู ป่อแม่แก่เฒ่า
กลับไปเทิดทูน ลูกไว้เหนือเกล้า ตวยใจ๋ลูกเอา เป๋นแป๊
ตี้อู้มา ไผว่าบ่แต๊ ลองเขียนมาแก้ กำลอ
ค่าวจ๊อยซอ ลูกศิษย์พระเจ้าองค์คำ ขอวางตำ เต่านี้ก่อน แลนายเฮย


ค่าวสำนวนนี้ มีคนส่งมาหื้ออ่าน ครับ มีข้อคิดที่ดีดีก่เลยถือโอกาสยืมของเปิ้นมาโพสต์ครับ
เฒ่าค่าว บ่าวกะโลง



ค่าว ความแตกต่างระหว่างยุค เปิ้นยกสภาพสังคมมาเป๋นกำค่าวกำซอ
ได้เก่งแต๊ๆน้อ เต้าที่สังเกตุดูสังคมบ้านเฮาก่อยังบ่เลวร้ายถึงขนาดที่เปิ้น
ยกมาว่าในค่าวแต่บางส่วนก่อมีส่วนจริงอยู่นักเหมือนกั๋น ผมว่าก๋านจัด
ตั้งชมรมรักษ์บ้านเกิดและจัดทำเวบไซต์นี้ขึ้นมา มีส่วนจ้วยเชื่อมความ
สัมพันธ์ระหว่างครอบครัว พี่นั้อง ชุมชนหื้อเข้มแข็งขึ้นและเจื่อว่าสมาชิก
ชมรมรักษ์บ้านเกิดของเฮาจะมีความสมัครสมานสามัคคีและได้รับก๋าน
สานต่อจากรุ่นน้องๆต่อไปภายหน้าสืบไป ขอบคุณอ้ายเฒ่าค่าว บ่าวกะโลง
จ๊าดนักครับที่หาสำนวนค่าวดีๆมาฝากจาวนาเบี้ย แล้วแวะมาแอ่วแหมเน้อครับ

ตอบโดย : สญ.นบ.
สุขใดไหนเท่า การเข้าใจตัวเอง
ภาพประจำตัวสมาชิก
ป๋าชาย
 
โพสต์: 505
ลงทะเบียนเมื่อ: 29 ก.ย. 2008, 21:22
ที่อยู่: นาเบี้ย หมู่10 อ.เถิน จ.ลำปาง

โพสต์โดย ป๋าชาย » 30 ก.ย. 2008, 22:39

ค่าวร่ำคำรัก

เจ๋ตะนา คำจ๋านี้เล้า ค่อยฟังเต๊อะเจ้า รอมแปงขวัญต๋า
ปี้เขียนคำรัก สลักภาษา ต๋างดอกมาลา ฝากหื้อน้องหน้อย
เขียนจากหัวใจ๋ หทัยเปล่งปล้อย หนักแน่นอย่างดอย เตียมฟ้า

สร้อยแห่งวาตี บ่มีตี้จ๊า ขอนายน้องหล้า กอยแยง
แป๋งซั้งก๊างไว้ หวังได้กิ๋นแต๋ง สำนวนแสดง แตนคำฟู่ข้า
ประสงค์ฝากใจ๋ อิงในห่มผ้า ร่วมตี๋นจายคา บ้านน้อง

ไร้แสงเดือนดาว คืนคราวฟ้าร้อง มืดไปทั่วห้อง ธานี
กันกึ๊ดรอดน้อง บัวตองสาวจี๋ นึกถึงนารี คำจายร้องให้
เพราะว่าอยู่ไกล๋ บ่ใช่ของใกล้ จักมีวันได ก่นี้

ได้อยู่เคียงก๋าย บ่หายห่างลี้ สองเราดั่งอี้ สู่ชม
ไฝ่ฝั้นฟักเฟื้อ แนบเนื้อคิงกล๋ม ออดอ้อนผารมณ์ ปากอ่อนจนแก้ม
ฉิมพลีสวรรค์ เสกสรรแต่งแต้ม เมฆบดจั๋นทร์แรม ม่วนนัก

ยอดดวงสีเนห์ ปี้เทความรัก ไฝ่มักแต่เจ้า นางเดียว
หวังเตียมคู่ซ้อน แม่มอนต๋าเขียว เหมือนดั่งเหล็กเคียว จ่องจั๊กเกี่ยวหญ้า
ผ่านวันเดือนปี๋ ขอคนดีถ้า บ่เมินนั้นจา ว่าไว้

จักยอมมอบตั๋ว หัวใจ๋พี่ไท้ เป๋นแสงแคร่ใต้ ไฟโคม
ได้เชยนงนุช ส่วนสุดประสม สุขแม้นเมืองพรหม จั๊นฟ้าตังเก้า
เจ้าร่างอินทร์แปล๋ง แม่แสงคำเบ้า บ่จุพรางเอา สุ่ยย้อม

ปิยะวาจ๋า นำมาขีดก๊อม เป๋นกล๋อนค่าวก้อม คำซอ
ขอยั้งก่อนนอ สุดก๋อมอกอี้ เท่านี้ลวดวางลง ก่อนแลนายเหย.......


เฒ่า............. เช่นเก่าก่อนไท้ บอกมา
ค่าว............. ร่ำแต่งภาษา เล่าอ้าง
บ่าว............. สาวลูกล้านนา สืบไว้
กะ............. ว่าก่อแล้วสร้าง ต่อให้อนุชน
โลง............. รักษาเอ่ยอู้ คำเมือง
เขียน............. แต่งงามรุ่งเรือง ม่วนล้ำ
ประ............. ดุจหนึ่งคำเหลือง สมค่า............. ควรชม
พันธ์ ............. ชาติบ่เสี้ยงซ้ำ แห่งเชื้อคนล้านนา




ห่างหายไปเมินน้อครับอ้ายเฒ่าค่าวบ่าวกะโลง อ่านม่วนดีครับ
ค่าวนี้ ถ้าเป๋นบ่าวจะเอาไปใจ๊จีบสาวสักกำ
"แป๋งซั๊งก๊างไว้ หวังได้กิ๋นแต๋ง เจเจ้นมดแดง เฝ้าคอยม่วงส้ม"


ตอบโดย : คนธรรพ์รำพัน


คารมดีแต้ๆน้อ ไค้ยืมเอาไปจีบสาวสักกำแต้

ตอบโดย : บ่าวเมิน
สุขใดไหนเท่า การเข้าใจตัวเอง
ภาพประจำตัวสมาชิก
ป๋าชาย
 
โพสต์: 505
ลงทะเบียนเมื่อ: 29 ก.ย. 2008, 21:22
ที่อยู่: นาเบี้ย หมู่10 อ.เถิน จ.ลำปาง

ต่อไป

ย้อนกลับไปยัง กระทู้หมู่เฮา

ผู้ใช้งานขณะนี้

่กำลังดูบอร์ดนี้: ไม่มีสมาชิกใหม่ และ บุคคลทั่วไป 1 ท่าน

cron